Libraria powoli osiąga dojrzałe stadium. Serwer zapewnia minimalną funkcjonalność (dodawanie, opisywanie, tagowanie (zupełnie jak na kyon.pl), przeszukiwanie, pożyczanie książek), a klient pozwala wygodnie czytać głównemu programiście po nocach. Jednak można by zapytać, kiedy wreszcie wystartuje?!. Dobre pytanie. Kiedy nie będzie błędów.

Tytułowy okrzyk wydałem z siebie, gdy chciałem pochwalić się stabilną aplikacją działającą na wszystkich posiadanych przeze mnie emulatorach, telefonach do których miałem okazję się dobrać, Windows Mobile i Android. Na Nokii s60 nie działa. Dlaczego? Dobre pytanie. Aktualnie ściągam drugie SDK (poprzednie pomyłkowo ściągnąłem s40 i tam wszystko działało bezproblemowo), ledwie 622MB. Ciekawe, co mogli tam zepsuć...

Skrót wieści z pozostałych frontów. Wydawcy mnie olewają. Potencjalni klienci patrzą jak na wariata. Rodzina obdarza genialnymi radami ("zareklamuj Librarię na naszej klasie!"). A pozostałe projekty i obowiązki próbują się zabrać choć trochę wolnego czasu, obiecując w zamian pieniądze i sławę. No cóż, dobrze, że mi na nich nie zależy.

Update

Po długich i wkurzających testach okazało się, że Nokia nie uruchamia nowych wątków. Przykładowy kod poniżej:

Dla pustej aplikacji, thLoad.start() wywołuje w nowym wątku funkcję runLoad.run(). W przypadku Librarii, obiekt runLoad jest tworzony, obiekt thLoad jest tworzony, ale .start() nie odpala .run(). Żadnych wyjątków, żadnych powiadomień, konsola czysta. Podczas debugowania, okazało się, że jeśli dać wątkowi chwilę czasu, .start() odpali bez problemu.

Od dłuższego już czasu pracuje nad projektem systemu umożliwiającego jak najprzyjemniejsze czytanie książek na telefonach komórkowych. Pomysł zrodził się z potrzeby - gdziekolwiek nie pójdę, wszędzie muszę czekać, a że zwykle mam ze sobą tylko telefon (w dodatku nie najnowszy), potrzebowałem napisać własny program.

Założenia były jasne. Program ma działać na każdej komórce, wymagać zerowych umiejętności technicznych do obsługi i czytanie ma być przyjemniejsze od papierowego pierwowzoru. Muszę się pochwalić, założenia z pewnym marginesem błędu zostały spełnione! Program działa na zwykłych telefonach (J2ME), palmtopach Windows Mobile i Android. Książki są wysyłane bez obróbki na serwer Librarii, po czym podczas lektury na komórce, fragmenty książki są ściągane z sieci. Żadnych kabli i konwerterów plików. Jeśli czytaliście pdfa na telefonie, choćby z dużym wyświetlaczem, wiecie że to nie jest wygodne (plus trzeba pamiętać, gdzie się skończyło). Czytanie doc'ów na Windows Mobile też nie jest przyjemne. Tutaj tekst jest dostosowany do Waszego telefonu, a po otworzeniu książki po raz kolejny, program pamięta gdzie skończyliście lekturę.

Przetestowałem aplikację na sobie. Dziesięć przeczytanych książek, trzy zarwane (całkiem, reszta połowicznie) noce, ciężkie poranki... Ale było warto. Podczas ostatniej wizyty w Empiku spojrzałem na drugi tom Akt Kaine'a i pomyślałem "Naprawdę chciałbym przeczytać ciąg dalszy. Ale nosić ze sobą tą cegłę, palić ostre światło i przyjmować na łóżku niewygodne pozy, tylko po to by widzieć tekst...". Szczerze mówiąc, sam byłem zaskoczony.

Aleale, rozpisałem się. Interface wrzucania książek przez stronę internetową był dość biedny, teraz został zaopatrzony w szatę graficzną i kilka możliwości administracji. Myślę, że projekt działa na tyle dobrze, by mógł zainteresować kilku beta testerów.

Chętnych zapraszam do odwiedzenia strony, a niechętnych do komentowania.

Ciąg dalszy nastąpił

18 listopada - bank nie daje znaków życia. "Ostatecznie zostaje ustalone, że koperta jest dobrze zaadresowana i gwiazdy są w porządku, więc przesyłka trafi do adresata." Nie trafiła. Dzisiaj zrobiłem kolejne ksera papierów i wysłałem je InPostem.

Kolejny wpis z serii poradników. Dziś w programie, jak wydać 800zł comiesięcznego półrocznego wsparcia unijnego. Żeby nie było różowo, należy spełnić następujące warunki:

• musi znajdować zastosowanie w projekcie Libraria
• każdy z kosztów musi występować co miesiąc. Nie może to być rzecz jednorazowa.
• koszt musi być kwalifikowany, czyli należeć do jednej z następujących kategorii
• koszty ZUS
• koszty administracyjne (w tym czynszu)
• koszty eksploatacji pomieszczeń ( w tym opłaty za energia elektryczna, cieplna, gazowa oraz woda)
• koszty usług pocztowych
• koszty usług księgowych
• koszty usług prawnych
• koszty drobnych materiałów biurowych
• koszty działań informacyjno-promocyjnych

Jakieś pomysły?

Procedura zakładania konta firmowego jest dość prosta i nie powinno dojść do żadnych komplikacji. Prawda?

Chronologia:
7 października - złożenie wniosku o rejestrację firmy i numer REGON konieczny do założenia konta firmowego.
16 października - remiq otrzymuje listownie numer REGON (czas oczekiwania: 9 dni), wypełnienie wniosku przez internet.
22 października - dzwoni przedstawiciel banku z pytaniem, czy na pewno chcę założyć konto. Po chwili remiq przypomina sobie, że tydzień wcześniej wypełniał taki formularz. Potwierdza, po czym zostaje poinstruowany, że niedługo dostanie telefon od kuriera, by umówić się na podpisanie umowy. Przy okazji mam przygotować ksera wpisu do ewidencji firmy, nipu i regonu. Przy podpisaniu umowy mam je wręczyć kurierowi i przy okazji pokazać oryginały.
29 października - po tygodniu siedzenia w domu, remiq wychodzi zapłacić za prąd w Enei. Obawia się, że kurier może zadzwonić, jednak prąd okazuje się ważniejszy. Gdy wraca, zastaje powiadomienie w skrzynce. Paczkę od InPost może odebrać w budynku sąsiednim do Enei. Dnia kolejnego.
30 października - z uwagi na to, że jest to wigilia Wszystkich Świętych, a magazyn InPostu znajduje się koło cmentarza, już po półtora godziny jazdy samochodem, remiq staje przed szczecińskim oddziałem. Wchodzi do pustego biura. Zagląda do strefy "Tylko dla pracowników, nieupoważnionym wstęp wzbroniony, za złamanie zakazu kara pienię...". Znajduje pracownicę biura. Krótkie poszukiwanie paczki. Nie ma. Szybka sugestia "chodzi o umowę ze zwrotnym wysłaniem". Aha, okazuje się, że InPost nazwał tą usługę Smart Kurier. Nice pun. Pracownica szuka pracownika, by się dowiedzieć, jak obsłużyć tego typu paczkę, po czym podpisuję umowę i dostaję Zielone Pudełko (tm). Żegnam się, wychodzę i zauważam mnóstwo walających się po podłodze metalowych blaszek z logiem InPost. Zupełnie jakby wkurzeni klienci odrywali je od swojej poczty i rzucali na ziemię. CHWILECZKĘ. "Czy czegoś nie brakuje?" myśli remiq odpalając samochód. Przegląda zawartość Zielonego Pudełka (tm) i faktycznie. Znajduje tabelkę "lista dokumentów potrzebnych do otworzenia konta firmowego". Powrót do biura, wejście do Strefy Śmierci. "Smart Kurier nie pozwala na wysyłanie dodatkowych dokumentów. Tylko umowę. W banku musieli Pana źle poinformować. Na pewno." Kurier nie chce widzieć dokumentów? Ciekawe co na to bank.
04 listopada - VW Bank dzwoni do remiqa w sprawie brakujących dokumentów. Należy je wrzucić do koperty załączonej w Zielonym Pudełku (tm), a potem wrzucić do skrzynki pocztowej. Na kopercie jest znaczek "Opłata przerzucona na adresata". Remiq podpisuje się jako nadawca.
06 listopada - koperta z dokumentami wraca. Z adnotacją "brak opłaty". Szybki telefon do banku i wyjaśnienie sprawy. Umowa z pocztą nie została anulowana, a faksów nie przyjmują. Proponują, bym wysłał na swój koszt. Remiq idzie na pocztę, pokazuje kopertę i pyta, dlaczego została zwrócona. Kobieta patrzy się na nią, potem na petenta, po czym z rozbrajającą szczerością odpowiada "Nie wiem". "Może umowa została zerwana?" sugeruje remiq, a urzędniczna woła koleżankę. Pojawiają się dodatkowe pytania. Czy to Pan wysyłał? Gdzie Pan wrzucił kopertę? Ostatecznie zostaje ustalone, że koperta jest dobrze zaadresowana i gwiazdy są w porządku, więc przesyłka trafi do adresata. Przy okazji, kobieta przekreśla adnotację "brak opłaty".
Ciąg dalszy z pewnością nastąpi.

PS. Do 10 listopada muszę opłacić ZUS. Przyjmują tam wpłaty gotówkowe?

Kiepskie wprowadzenie psuje zabawę, więc postanowiłem nic nie pisać nt. prezentacji na NetCampie. Będziecie mieli nagranie wideo z remiqiem streszczającym się w dziesięciu minutach. Także o prezentacji - cisza.

No, może mały teaser w formie poradnika:

1. Czytaj pełny tytuł spotkania, na którym wygłaszasz prezentacje. Netcamp? Start-upy? To nawet małpa przeczyta. A informacji, że jest to szukanie inwestora, to remiq nie doczytał.
2. Mikrofon, kamera, światła i publiczność - zmieniają człowieka. Chociaż nigdy nie wiesz, w którą stronę.
3. Wpleć w swoje wystąpienie jakiś żart. Gdy komisja oceniająca zapyta, czy chcesz dostać od nich fundusze, odpowiedz tonem zarezerwowanym na rozmowy telefoniczne z marketerami Tele2. "Nie, dziękuję."
4. Jeśli senna publiczność po chwili skręca się ze śmiechu, a potem wiwatuje - gratulacje. To był dobry show.

Już za półtorej godziny. Nerrrrwy.

PS. Prezentacja

O tym, co się dzieje, gdy poda się przy rejestracji firmy numer telefonu - każdy wie. Co jednak, gdy podamy email? Przetestowałem na sobie.

Jak dowiedziałem się z pierwszego spamu, mój adres został znaleziony na stronie link. Jednak jak widać, brakuje tam funkcjonalności "nowo zarejestrowani". Po wyszukaniu siebie, widać że adres każdej z firm wygląda tak: http://eurzad.szczecin.pl/eurzad/chapter_51029.asp?soid=%20%20P/{id}, gdzie moje to 054734. Oczywiście, id jest liczbowe i inkrementowane o jeden przy każdym nowym wniosku. Wspaniała sprawa dla naganiaczy księgowych i banków, nieprawdaż?

Mimo to, warto podać maila. Filtruje się to łatwiej, niż telefony.

Kilka lat temu, dobrze pamiętam, napisałem aplikację do obsługi remiq.net (teraz kyon.pl) na moją komórkę, Nokię 6060. Została ona pokazana jednemu z doktorów na WI w celu uzyskania oceny, a jakiś czas później użyta w Tatrach (dla celów propagandowych). Co się dalej stało z kodem źródłowym? Nie wie tego nikt.

Dni temu trzy, odpaliłem moją nową aplikację (klient Librarii) na moim telefonie, co zaowocowało zawieszeniem się systemu. Rzecz dziwna, choć dziwnie znajoma. Choć w emulatorze wszystko działało poprawnie, jakakolwiek komunikacja z serwerem w telefonie kończyła się tak samo. Chwileczkę, pomyślałem, przecież już ten problem rozwiązałem! Szybkie poszukiwanie kodu - nie ma. Trzeba wymyślić koło na nowo.

Trzy dni później, po intensywnym debugowaniu, sniffowanie własnego serwera www dało efekt:
HTTP/1.1.200..
Server:.nginx/0.5.35..

Na pierwszy rzut oka, jakby czegoś w tym brakowało.

Jak można przeczytać na Phusion Passenger (cokolwiek to jest):
Nginx: ensure that the response line contains an HTTP reason phrase If the backend application didn’t sent a reason phrase (e.g. the “OK” part of “200 OK”) then the response sent by Nginx won’t contain a reason phrase as well. This breaks Ajax requests on Internet Explorer, and probably some other browsers as well.
I faktycznie, teraz widać, co brakowało w pokazanym wyżej pakiecie. Czy jednak to spowodowało błąd w Nokii?

Szybki test poprzez odpalenie Catalysta z pominięciem nginxa - hmm, dziwnie znajoma metoda. I nagłe wspomnienie jak robię to samo u tego doktora na WI, tłumacząc że nginx ma nieokreślony błąd, ale bezpośrednie połączenie działa właściwie.

Rozwiązanie:
Należało zmienić w pliku Catalyst::Engine::CGI $res_headers->header( Status => $status ); na $res_headers->header( Status => $status." ".status_message($status) ); i dodać use HTTP::Status; na początku pliku.

Keywords: j2me, java, httpconnection, hangs, freeze, nginx, 6060, nokia, reason phrase.

Wystarczy pójść do "jednego okienka" z wypełnionym formularzem EDG-1. Niby proste. Formularz można wypełnić ręcznie, bądź elektronicznie. Remiq oczywiście wypełni elektronicznie, zapisze jako pdfa, a potem wydrukuje u brata i złoży w Urzędzie. Na stronie urzędu miejskiego można pobrać pustego pdfa, bądź Plik EBF. Szybkie rozeznanie - program wygląda porządnie (jest eksport do pdfa!). Pomimo braku podpisów od twórcy, którego nazwa kojarzy mi się z grą RPG. I koniecznością wyłączenia obsługi pluginów w Javie.

Remiq bierze się za pisanie. Zapisuje jako pdf - program się wywalił. Hmm, restart, więcej danych, zapis jako EBF - program żyje. Ok, nie jest źle. Formularz wypełniony i zapisany. Szybkie zerknięcie na ściągę - trzeba jeszcze dokumenty do ZUSu wypełnić. Kliknięcie na linka i... strona z EBFem zmienia się w stronę ZUSu. Ale przecież zapisałem, nie ma czym się martwić. Przecież... Gdzie jest mój plik? Był na pulpicie! Szybkie przejrzenie - nie ma. Otworzenie formularza (pojawia się czysty), kliknięcie Zapis, by sprawdzić gdzie defaultowo wrzuca pliki. Pulpit. A mój plik tam już jest. Szybkie sprawdzenie - nie ma. Sprawdzenie w aplecie - jest. No to może ukryty - windows twierdzi, że nic tam nie ma. Ale ok, skoro program widzi, niech program otworzy. Zaraz... gdzie jest opcja "Otwórz"? Nie było.

Jak wypełnić formularz EDG-1 na jednym komputerze i wydrukować na innym? Elementarnie proste!

1. Odwiedź stronę: http://eurzad.szczecin.pl/ebstream/AppletLoader.htm?form=http://eurzad.szczecin.pl/eformularze/ebf/EDG-1.ebf
2. Wypełnij formularz
3. "Wyświetl formularz w postaci źródłowej - XML" - ikonka z wielkim X
4. Skopiuj zawartość - kod XMLowy - do schowka
5. Stwórz nowy plik na dysku, wklej do niego kod ze schowka
6. Zapisz go jako EDG-1.ebf
7. Umieść plik na serwerze, przykładowo joggera.
8. Odwiedź osobę posiadającą drukarkę.
9. Odwiedź stronę: http://eurzad.szczecin.pl/ebstream/AppletLoader.htm?form=http://remiq.jogger.pl/files/EBF-1.ebf (zmieniając oczywiście końcówkę adresu na swoje konto joggerowe, czy gdzie to wrzuciliście)
10. Drukuj

Nie było tak trudno, prawda? Jeden formularz za Wami

Podczas pisania pracy magisterskiej, wiadomo umysł szuka ucieczki. Moją był projekt Libraria. Powstał, przyznam, na potrzeby konkursu o kasę unijną. Niestety, zamiast być chwilową odskocznią, momentami przyćmiewał moją arcyciekawe badanie pFuda. Praca została obroniona i okazało się, że przeszedłem do kolejnego etapu. Szkoleń. Dwa tygodnie darmowej kawy i regularnych obiadów? Awesome! Aha, przy okazji dowiedziałem się trochę o zakładaniu firmy i sporo o przekrętach i zakładaniu związków wyznaniowych do uniknięcia podatku dochodowego. Momentami było ciekawie, jednak w wielu częściach pozostał niedosyt. W reszcie, głód wiedzy.

Kolejnym etapem było pisanie biznesplanu. W pewnym sensie nuda, w innym interesujące usystematyzowanie całego projektu. Celne pytanie daje właściwe odpowiedzi. I wielki problem - jak wydać dotacje Nigdy nie byłem dobry w wydawaniu kasy, więc to było... trudne. Szczególnie dla kogoś, kto z dwóch rur, silników i kawałka blachy robi segwaya. Ale skoro trzeba?

Dziś, a właściwie wczoraj, otrzymałem telefon informujący o wynikach. Komisja przyznała mi pieniądze. Radość umiarkowana - tyle przede mną, a firmę miałem założyć niezależnie od wyników. Pomysł nie nowatorski, choć przez wielu uznawany za szalony. Ale o tym kiedy indziej. Czas zarejestrować działalność i dostać Komodo IDE.

Z ciekawostek: Jeśli zastanawialiście się, czy firma informatyczna może dostać w ramach dotacji konsolę XBox 360, odpowiedź jest twierdząca. Gdybym wiedział... może łatwiej byłoby mi ustalić harmonogram inwestycji.

ProtoBuff czyli googlowa biblioteka do serializacji i deserializacji danych w przygotowaniu do wysłania. Przyznam, że działa całkiem dobrze, jednak support, mimo czasu jaki upłynął od jej wypuszczenia, trudno nazwać znośnym. Przykładowo, code examples. Są ich miliony. I każdy z nich wygląda tak:
message Person {
required string name = 1
optional int32 id = 2
repeated string email = 3
}

Jest to dokładnie ten sam przykład, który został podany na głównej stronie projektu. I znajdziecie go wszędzie. Łącznie z zachwytem, jaki to google mądry. Tylko userzy głupi, skoro copy-pasteują, zamiast pomyśleć jak to zastosować...

Jak można się domyślić, natrafiłem na problem. Serwowanie serializowanych obiektów z serwera nie powoduje żadnych problemów. Pojawiają się one, gdy chcę obiekt wysłać na serwer POSTem. String, będący efektem serializacji, jest ciągiem binarnym. Jak inni rozwiązali ten problem? Szybkie zapytanie zwraca wyniki. Nie rozwiązali. Milion dwieście stron, na których ludzie przepisują kod do zapisu obiektów do pliku. Ani jednego wysłania POSTem. Czas chyba zaimplementować do Catalysta obsługę MIME application/x-protobuf.