Uczestniczyłem w szczecińskim marszu faszystów. Może z uwagi na mróz, ale żadnej łysej głowy nie zauważyłem. Pewnie poprzebierali się za młode dziewczyny, facetów z włosami do piersi i babcie w kapeluszach (za zimno na faszystowskie berety?). Wrażenia bardzo pozytywne. Zaczęło się jednym przemówieniem, a później był milczący przemarsz przez trzy ronda, aż do napotkania antyfaszystów. Wyposażeni w gwizdki i stadionowe tuby na sprężone powietrze, dumnie zagłuszali nasze nieme faszystowskie hasła. Bardzo dobrze się stało, ponieważ co po niektórzy poczuli się do odpowiedzi. Rozpoczęło się skandowanie "Wiwat Polska niepodległa", co spotkało się z jeszcze głośniejszym buczeniem. Cóż, widać nie zgadzali się z tym hasłem. Po zmianie haseł, z których najmocniejszym (i nie pasującym do święta) było "Sierpem i młotem czerwoną hołotę", jedna z nich, kobieta w średnim wieku, podbiegła do nas by wykrzyczeć swoje racje, ale mimo tego, że nikt jej nie zagłuszał, nie zrozumiałem co miała na myśli. Jak nasz korowód minął wszystkich piętnastu antyfaszystów, okazało się, że trening wokalny nie poszedł w las i dalszy marsz odbył się przy cyklicznym skandowaniu haseł o niepodległości, a także motto UPRu "Wolność Własność Sprawiedliwość". Z haseł zasłyszanych rok wcześniej w telewizji, padło "Chodźcie z nami". Tyle że wtedy ONRowcy krzyczeli tak do blokujących przemarsz, a tutaj grupa młodych chłopów krzyczała to do dwóch hojnie wyposażonych i skąpo ubranych dziewczyn obserwujących przemarsz z balkonu.

Najprzyjemniejszym elementem przemarszu były dwie ośmioletnie dziewczynki z husarskimi skrzydłami na plecach. So cute! Sto razy bardziej cieszący oko gadżet niż prezydenckie kotyliony.

Z okazji rozwiązania problemu autostrady A2, postanowiłem wyszukać kilka liczb związanych z jej budową. Wnioski do wyciągnięcia pozostawiam czytelnikowi.

Z różnych artykułów wiem, że Covec zainwestował swoje 100mln$ (czyli 300mln, pogrubiał będę kwoty w złotówkach). GDDKiA zalegało z płatnościami, ale wypłaciło 124mln i do zamknięcia budowy planowało wypłacić jeszcze 50mln. Rzecznik Covec twierdził, że nawet jeśli dostaną te pieniądze, wciąż pozostanie do spłacenia 66mln. Wynika z tego, że na oba odcinki wydano (koszty) 540mln i wynik tych kosztów jest na placu budowy (zakładamy, że Covec nie marnotrawił pieniędzy, ponieważ nie miał takiego celu).

Wartość kontraktu na oba odcinki to 754mln + 534mln = 1288mln. Nowy kontrakt z nowym wykonawcą to 989mln + 756mln = 1745mln. Zakładając, że aktualny etap prac może być kontynuowany, dwa odcinki autostrady zostaną zbudowane za 2285mln (powiedzmy, że marża jest niewielka) jeśli nie będzie dodatkowych kosztów, które w Polsce są przy każdej budowie (patrz koszty stadionów i innych autostrad). Przy łącznej długości obu odcinków 50km, daje nam to przelicznik 45mlnPLN/km. Po przeliczeniu na euro, 11,4mlnEuro, co stawia nas koło Austrii (12,87 mln euro) i Węgier (11,87 mln euro).

Covec ponoć chciał zwiększyć wartość kontraktu o ok. 300mln więcej, ostateczny kontrakt z nowymi firmami jest zwiększony o 457mln (plus 540mln włożone w plac budowy)

W związku z tym, że Brytyjczykom znudziła się walka* ze Skarbem Państwa, sprzedali swoje 51% udziałów w wydawcy Rzeczypospolitej, Grzegorzowi Hajdarowiczowi. Tym, którzy nie kojarzą, jest to ktoś kto kupił tygodnik Przegląd, po czym zamknął jego stronę internetową, by sprzedawać content gazety... na tablety iPad. Po namowach, także po zalogowaniu na stronie internetowej.

Pojawił się interesujący wywiad z tą osobą. Poniżej kilka cytatów:

"Uznaliśmy, że potencjał "Przekroju" i Sukcesu" był za mały, by zdobywać świat. " - w marcu sprzedano 42k egzemplarzy.

"Jeśli Skarb nie będzie chciał jej (49% akcji Presspublici) sprzedać, albo zaproponuje zbyt wygórowana sumę, być może w miejsce Skarbu Państwa wejściem do spółki będzie zainteresowany jakiś inny właściciel." - Brytyjczycy chcieli te 49% odkupić, ale Skarb Państwa stawiał warunek, by zrobić z Rzepy gazetę ekonomiczną. A potem złożył wniosek o upadłość, gdy Brytyjczycy się nie zgodzili. Dlaczego pan Grzegorz sądzi, że sprzedają te 49% komuś innemu?

i najlepsze:

"Kiedy mówiłem, że chcemy sprzedawać 180 tys. egz. tygodnika, nikt nam nie wierzył. Teraz, jeśli połączy się wyniki "Przekroju" i "Uważam Rze", właśnie mniej więcej tyle wychodzi. " - gdy wypowiadał słowa o sprzedaży 180k egzemplarzy, jego świeżo zakupiony tygodnik sprzedawał około 45k egzemplarzy, a Uważam Rze nie istniało. W marcu Uważam Rze sprzedawało 140k egzemplarzy, a Przegląd 42k. To trochę tak, jakby ITI wypuściło kiepskiego pasjansa, powiedziało że planują by w ich grę grały miliony graczy na całym świecie, a potem kupili CODa.

Wpadła mi w ręce książka-perełka. Trudno to oddać słowami, poniżej zdjęcie.

Ministerstwo Zdrowia chce, by polisy zdrowotne były odliczane od podatku. Zabawna sprawa, kilka miesięcy temu Minister Finansów stwierdził, że jeśli pracodawca płaci za leczenie pracownika, to ten otrzymuje pozapieniężne. A jak wiemy, każda korzyść z pracy winna być opodatkowana, więc wydano nawet interpretację opublokowaną w gazecie prawnej. Skutek miało to taki, że USy zostały zalane korektami PITów pracowniczych i płatnościami zaległego podatku, a pracodawcy masowo anulowali polisy zdrowotne i być może podnosili płace.

Jeżeli ktoś sprzeciwia się własności intelektualnej, to niech sobie sam odpowie, czy chce być oskarżony o pedofilię przez fałszywych świadków na podstawie sfłaszowanych dowodów. A w czymże lepsze jest nielegalne skopiowanie utworu od sfałszowania dowodu w procesie o pedofilię? Przecież w ani jednym, ani drugim przypadku "nikt nikomu niczego nie kradnie", żeby przytoczyć ulubiony "argument" przeciwników własności intelektualnej.

Cytat pochodzi z komentarza pod wpisem na blogu Gwiazdowskiego.

Film dzieje się pół roku po ostatnim odcinku serii TV. Akira po zrobieniu tego, co zrobił i poproszeniu Juiz o co poprosił... Dlaczego mam unikać spoilerów, skoro podtytuł mówi wszystko, a każdy kto mógł obejrzeć serię, już to zrobił? Akira zażyczył sobie być królem Japonii, po czym zniknął na pół roku. Moe-blob dostaje od niego wiadomość i jedzie do Nowego Jorku go odnaleźć.

Początkowe intro. Jest świetnie zrobione. Oasis w tle już nie gra, ale graficznie jest nawet lepiej niż wcześniej. Dla openingu warto ściągnąć wersję 1080p!

Fabuła. Jest źle, bardzo źle. Przykro mi to mówić, ale poza ostatnimi sześcioma minutami filmu, nic w nim nie ma. Jako ktoś, kto mocno interesował się spoilerami, stwierdzam, że z planowanego jednego filmu zrobili dwa. Przy czym ten drugi pozostał filmem właściwym, a z pierwszego zrobili filler i eye-candy. Szkoda.

Klimat. Całą serię można uważać za romansidło, albo thriller. Sceny z Saki wciąż są - biedna zagubiona dziewczyna, która szuka swego księcia; rycerz w garniturze, który ratuje ją z opałów; co za szczęście, że oszczędzono nam kolejnych "Saki szuka pracy". Do mnie element romansu nie trafił, choć lubię shojo.
Thriller również wyszedł marny. Amatorski reżyser, który za pomocą Juiz chce nakręcić ciekawy film? Fan, który chce odtworzyć znane filmy używając Akiry i boskiej mocy Juiz? Nie rozumiem. Chyba muszę popytać na /a/.
Do tego dorzucono obowiązkowe kilka scen ze znanymi postaciami, wskrzeszenie kolejnej i wyłączenie wielkiego systemu komputerowego wielkim przełącznikiem (naprawdę wielkim). Bez sensu.

Czy warto czekać na kolejny film? Nie wiem, w tym warto obejrzeć tylko opening.

Seria fantasy skupiająca się na polityce w fikcyjnym królestwie Westernos. Przynajmniej początkowo, gdyż nie ma tutaj bohatera głównego. Narrator pokazuje świat oczyma kilkunastu postaci, które rozchodzą się na cały świat... właściwie bez żadnej myśli przewodniej. Można by ją porównać z anime Legend of Galactic Heroes - długa historia, fabuła opowiedziana oczyma niezliczonych postaci (książka z kategorii Książka Telefoniczna), ale... tam motywem przewodnim była wojna dwóch imperiów. Tutaj, właściwie nie wiadomo. Po przeczytaniu czwartej książki (czyli po 694 + 768 + 973 + 753 stronach wersji angielskiej) można się domyślić, że chodzi o standardową walkę Dobra ze Złem. I smoki. Które zapowiedziano w pierwszej książce, i których do tej pory nie widziano na głównym kontynencie. To chyba właśnie dlatego autor zostawił sobie kilku sześcioletnich bohaterów na zapas. Może jacyś sześcioletni czytelnicy dożyją do końca serii.

Mimo to, książki dobrze się czyta. Z pewnością o wiele lepiej niż ten chaotyczny wpis.

Wpis w stylu Artura Andrusa.

Błąd, korekta. Tytuł w stylu Artura Andrusa.

Będąc osobą konserwatywną, szukającą stabilności w świecie nieuchronnie pewnej niedynie jedynie niepewności, nie dziwnym jest fakt niemal trzyletniej, nieprzerwanej użyteczności esencjalnej części oprogramowania. Pół roku odległe zdarzenie, zupełnie nierelewantne do zamierzeń i brzemiennego skutku, jest powodem reorganizacji ze stanu uczniowskiego pejzażu w stany cinkciarskiej siódemki i mobilności.

Przepraszam, ten wpis miał traktować o tym, że zainstalowałem svn'a wraz win7, przez co jestem non stop zaskakiwany "inteligencją", która zgaduje co chciałem zrobić. Magia podpowiedzi, która otacza mnie ze wszystkich stron, facebook podpowiadający mi znajomych niemających związku z moimi znajomymi, a jednak będących mi znanymi; siódemka odpowiadająca na moje próby włączenia Inkscape'a poprzez przytoczenie mi notatnika z listą programów do zainstalowania, jeszcze nie wykonana - jest ponad moje siły. Jestem stary i choć wiem, jak proste algorytmy zastosowano, wciąż wyglądają one jak magia z moich snów, gdy marzyłem o łatwości użytkowania systemu. Stary i zawstydzony, gdyż stało się to bez mojego zaangażowania. Jedyne, co mogę teraz zrobić? Dokończyć to co zacząłem i sprawić (nie "mieć nadzieję"), że przywróci to utraconą w moich oczach wartość własną.

Wpis sponsorowany przez słowo pornoseptuagenarian.

Stawka ubezpieczenia wypadkowego w ZUS dla prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą wynosi 1,67% (obowiązuje od 1 kwietnia 2009 r.), jak podaje ósma strona poradnika "Ustalanie stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe"!

Wpis sponsorowany przez remiqa, który przez dwie godziny dochodził do powodu, dla którego program księgowy twierdził, że remiq płaci o 50gr za mało podatku, za co pójdzie do więzienia, albo jak sugeruje podany wcześniej poradnik "po stwierdzeniu nieprawidłowości jest zobowiązany, we własnym zakresie, ponownie ustalić stopę procentową na podstawie prawidłowych danych oraz opłacić zaległe składki wraz z odsetkami za zwłokę. W takim przypadku, Zakład w drodze decyzji, podwyższa stopę procentową na cały rok składkowy o 50% stopy procentowej ustalonej na podstawie prawidłowych danych."

P.S. Chwilę wcześniej, remiq szukał, nie mogąc znaleźć, potwierdzenia zapłaty grudniowych podatków. Hipochondria PITowa?

P.S.2. Aby wyliczyć te 1,67%, należało przetworzyć kwoty, które sam sobie wyliczyłem, a następnie wyszukać "1,67%" na stronach ZUSu. Elementarne, Watsonie.

Książka bardzo przyjemna w lekturze. Gdyby to była manga, bez wątpienia zostałaby zakwalifikowana do shojo. Schemat jest ten sam: główna postać to młoda kobieta, wkraczająca do nowego świata. Spotyka w nim starszego mężczyznę, który mimo tego, że jest jej autorytetem, jest też strasznie wkurzający, sarkastyczny i nie do polubienia. Dziewczyna nie dostrzega specjalnego traktowania, ani nawet nie orientuje się, że z każdej opresji wyciąga ją właśnie on. Skąd w literaturze rosyjskiej taki schemat - nie mam pojęcia. Być może jest on uniwersalny dla kobiecego spojrzenia na świat? Nie zabrakło momentu przemiany brzydkiego kaczątka w łabędzia, ani scen kupowania ubrań i butów. Mimo tego, bardzo wciągająca.

Fabuła:
Jak brzmi opis na okładce: "Najwyższa magia to ludzka chemia. Naina, studentka Państwowego Uniwersytetu Magii, ma nie tylko wybitny talent do pakowania się w kłopoty. Jej nadnaturalne zdolności doceniają szychy z ministerstwa i wydziału magii bojowej. Lokują w niej nawet nadzieję na powodzenie eksperymentu "Demiurg". Sama Naina uważa, że najlepiej wychodzi jej wszelaka destrukcja. Z łatwością zdematerializuje samochód. Z trudem opiera się "nieznośnemu" urokowi arcyciekawego faceta z przeszłością... Aha, jeszcze jedno. Tylko tu znajdziesz satysfakcjonującą odpowiedź na pytanie: dlaczego nie można wyczarować monet, banknotów, złota ani diamentów?"
Główna bohaterka, Naina, studiuje na moskiewskim uniwersytecie Państwowego Uniwersytetu Magii na wydziale magii praktycznej. Przez swoją nienasyconą ciekawość, zostaje wyrzucona z uczelni i trafia na wydział magii bojowej, gdzie uczy się m.in. dematerializacji czołgów i rzucania kulami ognistymi. Reszta fabuły skupia się na karierze naukowej Nainy w miejscu, które jest zaskakująco podobne do szczecińskich uniwersytetów.

PS. "Satysfakcjonującą" odpowiedzią jest "bo tak".

Jestem naprawdę zaskoczony! Niepomiernie zdziwiony!

Wszedłem na 9palców... 404, to się jakoś inaczej, a, pamiętam. Zadawanie pytań? Zarejestrować się trzeba? Sigh, bugmenot w ruch. Nie ma? To się założy. Zadaje pytanie. Pada pierwsza odpowiedź. Ale nie działa, odnosi się do innej wersji javy. Odpisuje. Po chwili widzę, że odpowiedź zmieniła treść. Na dobrą. Zwariowałem czy jest możliwość edycji? Przecież nie zwariowałem. Próbuję dać plusa tej odpowiedzi - "musisz mieć 10 punktów". Mam jeden. Pytam "jak zaakceptować odpowiedź?". Po chwili odpowiedź jest już zaakceptowana, a ja dostaję achievement "Zaakceptował pierwszą odpowiedź". Ale ja nic nie nacisnąłem?! Zwariowałem czy... sprawdzam osobę, która odpowiedziała na moje pytanie. Profil > Ostatnia aktywność > Edytowane pytanie - [J2ME] int -> Integer No.2 Revision. Nie wiem, co o tym myśleć.

"Oddać za kogoś życie, to wierzyć, że Twoje jest warte mniej."

- Wymyśliłem coś oryginalnego... nie. - pomyślałem po lekturze pewnej historii, po czym zabrałem się za googlanie, kto inny na to wpadł wcześniej. Nie spodziewałem się, że to aż tak mało oryginalne.

Oglądałem dzisiaj Summer Wars. W jednej z początkowych scen, dziewczyna przedstawia babci swojego chłopaka. Ta pyta się go, czy jest gotów umrzeć za swoją dziewczynę. Pomijając to, że na wszystkie pozostałe pytania kłamałbym jak z nut... Dla mnie, umrzeć za kogoś, to coś naprawdę wygodnego. To nie jest GAME OVER. To jest EASY MODE. Taki sposób rozumowania jest raczej utożsamiany z samobójcami. Myślę, że przedobrzyłem z lękiem przed śmiercią. To, że umrę - wiem. To, że nie zrealizuje wszystkich celów, że nie zrobię wszystkiego, co bym mógł - wiem. Oddać za kogoś życie jest wygodne, bo nie musisz się więcej starać, a na koniec dostajesz GOOD END. To straszne i złe. Nagroda (pocieszenia), za rezygnację z gry. "Celem mego życia było uratowanie Xa". Myślę, że sporo osób stwierdzi, że chciałoby to zrobić. Ja chciałbym być tak silny, by tego nie zrobić. O ile nie sparaliżuje mnie strach, choć dotychczasowe doświadczenia raczej temu przeczą. Być na tyle silny, by zamiast chwały, zacisnąć zęby, tworzyć i osiągnąć cel.

I mieć nadzieję, że któregoś dnia, gdy nie przypomnę sobie tej chwili śmierci podczas prokrastynacji.

Nie, nie jest.

You cannot install widgets on on Windows Mobile 6.5 that are not delivered via the Marketplace.

Ze strony MS: Windows Mobile® widgets typically are single-purpose applications to display data obtained from the Internet. They are written using JavaScript and bring the wealth of experience of Web developers to the Windows Mobile platform. Since widgets are installed and run locally on the mobile device, they provide ease of use and a better Internet user experience than conventional Web applications.

Co przy dwunastu programach na polskim Marketplace jest naprawdę... żałosne.

A jednak! Da się!

Wzbogaciłem się o tytułowe urządzenie. Jako, że wcześniej miałem okazję pobawić się innym telefonem, recenzja będzie raczej porównawcza.

Jest gorzej.

Ok, spróbuję być bardziej opisowy. Iphonowi zarzucałem, że trzeba się domyślać, jak wszystko zrobić. Tutaj jest podobnie, choć gorzej. Przewijanie w iphone działało bardzo przyjemnie. Gładziłeś palcem ekran i wszystko działało. Windows Mobile z nakładką od HTC tak nie ma. Przewijanie wymaga mocniejszego nacisku, nie reaguje natychmiastowo, często zamiast przewinąć, włącza aplikację na którą naciśnięto. Może to wina ekranu, który jest przystosowany do rysika, a nie palca.

w iphonie nie potrafiłem zaznaczać. W WM6.5 nie potrafię wysłać maila do znajomego. Robię zdjęcie, klikam wyślij mailem i... telefon każe mi podać maila, którego sam ma w pamięci. Klikanie pole formularza nie pomaga. Gdy wpisuje po raz piąty z głowy, on ani myśli mi podpowiedzieć. Koszmar. Dopiero później okazuje się, że by wywołać listę znajomych, należy wcisnąć ynory pmlyv ancvf "QB" bobx sbezhynemn. Genialne.

Skarżyłem się, że w nowym iphonie jest mało aplikacji. Tutaj jest małe lepiej z wielkim ALE. Jest coś do pogody, akcji, zdjęć, oglądania filmów na YT, trzy gry, Office, prezentacje w Power Point (dodatkowy program), mapy, dwie aplikacje do kontaktów, zarządzanie kartą sim i kto wie co jeszcze? To powyżej wymieniłem z pamięci. Chciałem jednak odpalić coś do IM (był Messenger, ale chciałem jabbera). Włączyłem Marketplace (MSowy odpowiednik App Store). Były tam kategorie programów, ale ja od razu przeszedłem do szukania po stringu. "Jabber". Nie ma. No to może "XMPP"? Nie ma. "IM"? Nie ma. Hm, ok, wyszukiwarka im nie działa. Minus. Będę się musiał przekopać przez kategorie. Wybieram "Komunikacja" i WTF?! Żeby nie skłamać, właśnie sprawdziłem jeszcze raz. Były tam dwie aplikacje. Windows Live Messenger i program do mierzenia ruchu sieciowego. DWIE! DWIEEEEE! Dwie aplikacje.

Straciłem chęć pisania dalej, ale cóż. UI. Działa źle. Zawiesza się klawiatura i często "doceniam" klawiaturę sprzętową. Klawiatura działa po restarcie, ale kto by restartował telefon z tego powodu? Nakładka od HTC jest ładna i można spod niej wykonać większość rzeczy interesujących przeciętnego śmiertelnika. Remiq, oczywiście, taki nie jest, więc już po kilku minutach "normalnego" użytkowania znalazł się pod nakładką i zobaczył, że WM6.5 nie jest specjalnie ładniejsze od Windows 2000 (mobile). Z rzeczy, które mi się podobają. Aplikacja telefonu pozwala na wybranie kontaktu z klawiatury telefonicznej. Przykładowo, wciśnięcie klawiszy 2(abc) 3(def) 6(mno) przefiltruje listę kontaktów zostawiając przykładowo Rubena i Adonisa. Lepsze niż wybieranie każdej litery osobno w Nokii. Jak jest w iphone - nie mam pojęcia. Potwierdzenie kliknięcia wibracjami jest drugą ciekawą funkcją. Dziwną, ale ciekawą.

Obsługa jedną ręką - jak najbardziej możliwa. Choć wszystko zależy od programów.

Jak podał przed chwilą prezenter Polsatu, jest w Polsce pierwszy przypadek śmiertelny świńskiej grypy! Otóż, trzydziestoletni mężczyzna zmarł na zapalenie oskrzeli, które nieleczone zmieniło się w zapalenie płuc. Znaleziono u niego również wirusa świńskiej grypy. Po podaniu tej informacji prezenter podsumował "Jest to pierwszy śmiertelny przypadek świńskiej grypy w Polsce".

Kłamał.

Pierwszym przypadkiem śmiertelnym świńskiej grypy była bezimienna ofiara wypadku samochodowego niecałe 50km od przejścia granicznego w Dorohusku. Co więcej, nie jest to jedyny śmiertelny przypadek świńskiej grypy w Polsce o której media (jeszcze) nie informują. Jak donosi nasz korespondent, w Lublinie pewnemu robotnikowi budowlanemu spadła na głowę cegła. Umarł na miejscu. Był on nosicielem wirusa świńskiej grypy!

Dlatego apeluje, drodzy Joggerowicze, uważajcie! Wirus świńskiej grypy jest już w Polsce, a trup ściele się gęsto (w ten weekend umrze około 19 osób, w samych wypadkach samochodowych!).

Na co to jeszcze czytacie? :>

Kolejny wpis z serii poradników. Dziś w programie, jak wydać 800zł comiesięcznego półrocznego wsparcia unijnego. Żeby nie było różowo, należy spełnić następujące warunki:

• musi znajdować zastosowanie w projekcie Libraria
• każdy z kosztów musi występować co miesiąc. Nie może to być rzecz jednorazowa.
• koszt musi być kwalifikowany, czyli należeć do jednej z następujących kategorii
• koszty ZUS
• koszty administracyjne (w tym czynszu)
• koszty eksploatacji pomieszczeń ( w tym opłaty za energia elektryczna, cieplna, gazowa oraz woda)
• koszty usług pocztowych
• koszty usług księgowych
• koszty usług prawnych
• koszty drobnych materiałów biurowych
• koszty działań informacyjno-promocyjnych

Jakieś pomysły?

Jak zostało zauważone w komentarzach do poprzedniego wpisu, remiq płaci za prąd poprzez pójście pieszo do siedziby Enei. Dlaczego? Powód jest prozaiczny. Inaczej się nie da, w tym przypadku.

Brat mój, przeprowadził się niedawno do wynajętego mieszkania na drugim końcu miasta. Wszelkie opłaty poza tytułową, może opłacać przez sieć. Prąd jednak, dostaje za pomocą licznika przedpłatowego. Czym jest to urządzenie? Jest to standardowy liczniki prądowy, który posiada dodatkową funkcję, jaką jest blokowanie przesyłu, gdy zostanie wyczerpany pewien limit. Aby odblokować, należy wprowadzić kilkunastocyfrowy kod, który jednocześnie wprowadza nowy limit. Procedura jest następująca. Należy przejechać pół miasta do siedziby Enei, a następnie:

a) w godzinach od 10 do 16 należy odwiedzić trzy stanowiska, odebrać Deklarowaną Kartę Zapłaty, po czym pokazać ją w kasie i opłacić gotówką. Karty nie są przyjmowane. Otrzymuje się wtedy KOD.

b) w pozostałych godzinach, można skorzystać z energomatu. Jest to urządzenie, które stoi przed siedzibą Enei. Wkłada się specjalną kartę z numerem licznika, wrzuca się określoną kwotę za pomocą dwu- i pięciozłotówek, po czym odbiera się KOD. Inne nominały nie są przyjmowane, pomimo dokumentacji urządzenia.

Płatność przez internet jest niemożliwa. Taką informację otrzymałem w trzech stanowiskach Enei oraz poprzez pocztę email.

Skoro w jednym z poprzednich wpisów doszedłem do wniosku, jakiego sci-fi nie warto oglądać (SG:U), nadszedł czas na coś pozytywnego. Co warto oglądać? Klasykę nieznaną. Serial z roku 1967. Mógłbym napisać, o czym on jest, ale sekwencja początkowa wyjaśnia wszystko.

Pewny siebie mężczyzna emocjonalnie zwalnia się, chce wyjechać, ale zostaje porwany. Budzi się w nieznanym miejscu zwanym Wioską, gdzie wszyscy nazywają go Numerem Sześć i mają jeden cel. Dowiedzieć się, jaki był powód odejścia z pracy.

Później dowiadujemy się więcej. Wszyscy mieszkańcy zajmowali się kiedyś czymś bardzo odpowiedzialnym, są ludźmi, których wiedza mogłaby być niebezpieczna, gdyby wpadła w niepowołane ręce.

Dlaczego serial warto oglądać? Przede wszystkim, bohater główny. Człowiek w sile wieku, w pełni mężczyzna, o niezniszczalnym kręgosłupie moralnym, z poczuciem humoru oraz przede wszystkim gentleman. To nie jest ciota z SG:U, o którym autorzy piszą, że jest to serial pełen bohaterów pełnych skaz. To jest bohater niczym z powieści Ayn Rand. To James Bond grany przez Seana Connerego, ale bez nutki playboya. Osoba, która się nie złamie i znajdzie wyjście z więzienia.

Atmosfera. Tajemnica. Wszechobecne kamery. Szukanie wyjścia z kalkulowaną wściekłością w pierwszym odcinku. Gdy w drugim odcinku pojawia się osoba o takiej samej pozycji jak jego, obserwacja połączona z szyderstwem w stronę systemu. Humor, choć nie sytuacyjny, ani nawiązujący do popkultury (jak w SG:U). Szermierka słowna, czyli coś dziś niespotykanego.

Warto.

Najsmaczniejszy jogurt Bakuś obniżył cenę. Kosztuje teraz tylko 99gr. To tyle, co dzienna rata za telewizor! Promocja nie będzie trwała wiecznie, biegnijcie do sklepów!

Co sądzicie o artykułach sponsorowanych na poziomie 0 (główna strona jogger.pl)? Mnie osobiście wkurzają. Owszem, "każdy bloger ma prawo umieszczać reklamy na swoim blogu", ale główna nie powinna się do tego zaliczać... Gdyby bloger chciał zareklamować własną firmę, ciekawy pomysł, swój serwis - jako członek społeczności joggera, chętnie pomogę. Ale gdy ktoś się bierze za reklamę jogurtów, czy podpasek - wkurzam się. Gdyby mój znajomy do mnie zagadywał reklamując produkty, nie zostałby znajomym na długo. Syndrom człowieka rzucającego słuchawką, jak po drugiej stronie słyszy marketoida. Powtarzając pytanie, co o tym sądzicie?