Ciąg dalszy nastąpił

18 listopada - bank nie daje znaków życia. "Ostatecznie zostaje ustalone, że koperta jest dobrze zaadresowana i gwiazdy są w porządku, więc przesyłka trafi do adresata." Nie trafiła. Dzisiaj zrobiłem kolejne ksera papierów i wysłałem je InPostem.

Jak podał przed chwilą prezenter Polsatu, jest w Polsce pierwszy przypadek śmiertelny świńskiej grypy! Otóż, trzydziestoletni mężczyzna zmarł na zapalenie oskrzeli, które nieleczone zmieniło się w zapalenie płuc. Znaleziono u niego również wirusa świńskiej grypy. Po podaniu tej informacji prezenter podsumował "Jest to pierwszy śmiertelny przypadek świńskiej grypy w Polsce".

Kłamał.

Pierwszym przypadkiem śmiertelnym świńskiej grypy była bezimienna ofiara wypadku samochodowego niecałe 50km od przejścia granicznego w Dorohusku. Co więcej, nie jest to jedyny śmiertelny przypadek świńskiej grypy w Polsce o której media (jeszcze) nie informują. Jak donosi nasz korespondent, w Lublinie pewnemu robotnikowi budowlanemu spadła na głowę cegła. Umarł na miejscu. Był on nosicielem wirusa świńskiej grypy!

Dlatego apeluje, drodzy Joggerowicze, uważajcie! Wirus świńskiej grypy jest już w Polsce, a trup ściele się gęsto (w ten weekend umrze około 19 osób, w samych wypadkach samochodowych!).

Na co to jeszcze czytacie? :>

Przed chwilą, w programie "Poranek z WSI" po raz pierwszy doświadczyłem onetyzacji telewizji. Na czym to polegało? Zatopiony w myślach słodziłem herbatę, gdy nagle usłyszałem nagłówek "Prezydent nie chce większej integracji z UE". Zaskoczony, odwróciłem się do telewizora myśląc o refleksie tych co podpisują, a nie chcą oraz o tym, co pan Prezydent zamierza zrobić w tym kierunku. Prezenterka kontynuowała jednak w stronę przeciwną: "Jednak nie zgadza się z nim Joanna Kozibobek z SLD. Zaprosiliśmy ją do studia...", po czym wywiad z nią. Przy okazji, pisząc ten wpis, zastanawiałem się, kim jest pani Joanna, by jej sprzeciw wobec prezydenta był tak mocno komentowany. Sprawdziłem listę posłów na sejm.gov.pl (nie pamiętam dokładnie nazwiska, więc wylistowałem wszystkie Joanny) i nie znalazłem. Google też zna tylko jedną Joannę z SLD.

"Ci, którym ubezpieczenia nie zapewnia zakład pracy, musieliby wykupić je obowiązkowo na planowanej giełdzie firm tej branży pod groźbą kar. Osoby o niższych dochodach byłyby dotowane ze skarbu państwa."

"Reforma ma też gwarantować, że firmy ubezpieczeniowe nie będą mogły - jak to czynią obecnie - odmawiać ubezpieczenia osobom już cierpiącym na rozmaite schorzenia, albo nie wypłacać należności pod różnymi pretekstami.

Czytając od końca, firmy ubezpieczeniowe nie wypłacają kasy, dlatego należy nałożyć na obywateli obowiązek korzystania z nich i karać za niewypełnianie tego "obowiązku". W zamian za dodatkową kasę, firmy te będą częściej wypłacać odszkodowania.

Paweł mówił mi ostatnio, że termin zgłoszeń do pokojowej nagrody Nobla minął dziesiątego dnia prezydentury pana Obamy. Do tego czasu został napisany wniosek wraz z uzasadnieniem, czym przyczynił się do promowania pokoju na świecie.

Kolejny wpis z serii poradników. Dziś w programie, jak wydać 800zł comiesięcznego półrocznego wsparcia unijnego. Żeby nie było różowo, należy spełnić następujące warunki:

• musi znajdować zastosowanie w projekcie Libraria
• każdy z kosztów musi występować co miesiąc. Nie może to być rzecz jednorazowa.
• koszt musi być kwalifikowany, czyli należeć do jednej z następujących kategorii
• koszty ZUS
• koszty administracyjne (w tym czynszu)
• koszty eksploatacji pomieszczeń ( w tym opłaty za energia elektryczna, cieplna, gazowa oraz woda)
• koszty usług pocztowych
• koszty usług księgowych
• koszty usług prawnych
• koszty drobnych materiałów biurowych
• koszty działań informacyjno-promocyjnych

Jakieś pomysły?

Jak zostało zauważone w komentarzach do poprzedniego wpisu, remiq płaci za prąd poprzez pójście pieszo do siedziby Enei. Dlaczego? Powód jest prozaiczny. Inaczej się nie da, w tym przypadku.

Brat mój, przeprowadził się niedawno do wynajętego mieszkania na drugim końcu miasta. Wszelkie opłaty poza tytułową, może opłacać przez sieć. Prąd jednak, dostaje za pomocą licznika przedpłatowego. Czym jest to urządzenie? Jest to standardowy liczniki prądowy, który posiada dodatkową funkcję, jaką jest blokowanie przesyłu, gdy zostanie wyczerpany pewien limit. Aby odblokować, należy wprowadzić kilkunastocyfrowy kod, który jednocześnie wprowadza nowy limit. Procedura jest następująca. Należy przejechać pół miasta do siedziby Enei, a następnie:

a) w godzinach od 10 do 16 należy odwiedzić trzy stanowiska, odebrać Deklarowaną Kartę Zapłaty, po czym pokazać ją w kasie i opłacić gotówką. Karty nie są przyjmowane. Otrzymuje się wtedy KOD.

b) w pozostałych godzinach, można skorzystać z energomatu. Jest to urządzenie, które stoi przed siedzibą Enei. Wkłada się specjalną kartę z numerem licznika, wrzuca się określoną kwotę za pomocą dwu- i pięciozłotówek, po czym odbiera się KOD. Inne nominały nie są przyjmowane, pomimo dokumentacji urządzenia.

Płatność przez internet jest niemożliwa. Taką informację otrzymałem w trzech stanowiskach Enei oraz poprzez pocztę email.

Procedura zakładania konta firmowego jest dość prosta i nie powinno dojść do żadnych komplikacji. Prawda?

Chronologia:
7 października - złożenie wniosku o rejestrację firmy i numer REGON konieczny do założenia konta firmowego.
16 października - remiq otrzymuje listownie numer REGON (czas oczekiwania: 9 dni), wypełnienie wniosku przez internet.
22 października - dzwoni przedstawiciel banku z pytaniem, czy na pewno chcę założyć konto. Po chwili remiq przypomina sobie, że tydzień wcześniej wypełniał taki formularz. Potwierdza, po czym zostaje poinstruowany, że niedługo dostanie telefon od kuriera, by umówić się na podpisanie umowy. Przy okazji mam przygotować ksera wpisu do ewidencji firmy, nipu i regonu. Przy podpisaniu umowy mam je wręczyć kurierowi i przy okazji pokazać oryginały.
29 października - po tygodniu siedzenia w domu, remiq wychodzi zapłacić za prąd w Enei. Obawia się, że kurier może zadzwonić, jednak prąd okazuje się ważniejszy. Gdy wraca, zastaje powiadomienie w skrzynce. Paczkę od InPost może odebrać w budynku sąsiednim do Enei. Dnia kolejnego.
30 października - z uwagi na to, że jest to wigilia Wszystkich Świętych, a magazyn InPostu znajduje się koło cmentarza, już po półtora godziny jazdy samochodem, remiq staje przed szczecińskim oddziałem. Wchodzi do pustego biura. Zagląda do strefy "Tylko dla pracowników, nieupoważnionym wstęp wzbroniony, za złamanie zakazu kara pienię...". Znajduje pracownicę biura. Krótkie poszukiwanie paczki. Nie ma. Szybka sugestia "chodzi o umowę ze zwrotnym wysłaniem". Aha, okazuje się, że InPost nazwał tą usługę Smart Kurier. Nice pun. Pracownica szuka pracownika, by się dowiedzieć, jak obsłużyć tego typu paczkę, po czym podpisuję umowę i dostaję Zielone Pudełko (tm). Żegnam się, wychodzę i zauważam mnóstwo walających się po podłodze metalowych blaszek z logiem InPost. Zupełnie jakby wkurzeni klienci odrywali je od swojej poczty i rzucali na ziemię. CHWILECZKĘ. "Czy czegoś nie brakuje?" myśli remiq odpalając samochód. Przegląda zawartość Zielonego Pudełka (tm) i faktycznie. Znajduje tabelkę "lista dokumentów potrzebnych do otworzenia konta firmowego". Powrót do biura, wejście do Strefy Śmierci. "Smart Kurier nie pozwala na wysyłanie dodatkowych dokumentów. Tylko umowę. W banku musieli Pana źle poinformować. Na pewno." Kurier nie chce widzieć dokumentów? Ciekawe co na to bank.
04 listopada - VW Bank dzwoni do remiqa w sprawie brakujących dokumentów. Należy je wrzucić do koperty załączonej w Zielonym Pudełku (tm), a potem wrzucić do skrzynki pocztowej. Na kopercie jest znaczek "Opłata przerzucona na adresata". Remiq podpisuje się jako nadawca.
06 listopada - koperta z dokumentami wraca. Z adnotacją "brak opłaty". Szybki telefon do banku i wyjaśnienie sprawy. Umowa z pocztą nie została anulowana, a faksów nie przyjmują. Proponują, bym wysłał na swój koszt. Remiq idzie na pocztę, pokazuje kopertę i pyta, dlaczego została zwrócona. Kobieta patrzy się na nią, potem na petenta, po czym z rozbrajającą szczerością odpowiada "Nie wiem". "Może umowa została zerwana?" sugeruje remiq, a urzędniczna woła koleżankę. Pojawiają się dodatkowe pytania. Czy to Pan wysyłał? Gdzie Pan wrzucił kopertę? Ostatecznie zostaje ustalone, że koperta jest dobrze zaadresowana i gwiazdy są w porządku, więc przesyłka trafi do adresata. Przy okazji, kobieta przekreśla adnotację "brak opłaty".
Ciąg dalszy z pewnością nastąpi.

PS. Do 10 listopada muszę opłacić ZUS. Przyjmują tam wpłaty gotówkowe?

Skoro w jednym z poprzednich wpisów doszedłem do wniosku, jakiego sci-fi nie warto oglądać (SG:U), nadszedł czas na coś pozytywnego. Co warto oglądać? Klasykę nieznaną. Serial z roku 1967. Mógłbym napisać, o czym on jest, ale sekwencja początkowa wyjaśnia wszystko.

Pewny siebie mężczyzna emocjonalnie zwalnia się, chce wyjechać, ale zostaje porwany. Budzi się w nieznanym miejscu zwanym Wioską, gdzie wszyscy nazywają go Numerem Sześć i mają jeden cel. Dowiedzieć się, jaki był powód odejścia z pracy.

Później dowiadujemy się więcej. Wszyscy mieszkańcy zajmowali się kiedyś czymś bardzo odpowiedzialnym, są ludźmi, których wiedza mogłaby być niebezpieczna, gdyby wpadła w niepowołane ręce.

Dlaczego serial warto oglądać? Przede wszystkim, bohater główny. Człowiek w sile wieku, w pełni mężczyzna, o niezniszczalnym kręgosłupie moralnym, z poczuciem humoru oraz przede wszystkim gentleman. To nie jest ciota z SG:U, o którym autorzy piszą, że jest to serial pełen bohaterów pełnych skaz. To jest bohater niczym z powieści Ayn Rand. To James Bond grany przez Seana Connerego, ale bez nutki playboya. Osoba, która się nie złamie i znajdzie wyjście z więzienia.

Atmosfera. Tajemnica. Wszechobecne kamery. Szukanie wyjścia z kalkulowaną wściekłością w pierwszym odcinku. Gdy w drugim odcinku pojawia się osoba o takiej samej pozycji jak jego, obserwacja połączona z szyderstwem w stronę systemu. Humor, choć nie sytuacyjny, ani nawiązujący do popkultury (jak w SG:U). Szermierka słowna, czyli coś dziś niespotykanego.

Warto.

Najsmaczniejszy jogurt Bakuś obniżył cenę. Kosztuje teraz tylko 99gr. To tyle, co dzienna rata za telewizor! Promocja nie będzie trwała wiecznie, biegnijcie do sklepów!

Co sądzicie o artykułach sponsorowanych na poziomie 0 (główna strona jogger.pl)? Mnie osobiście wkurzają. Owszem, "każdy bloger ma prawo umieszczać reklamy na swoim blogu", ale główna nie powinna się do tego zaliczać... Gdyby bloger chciał zareklamować własną firmę, ciekawy pomysł, swój serwis - jako członek społeczności joggera, chętnie pomogę. Ale gdy ktoś się bierze za reklamę jogurtów, czy podpasek - wkurzam się. Gdyby mój znajomy do mnie zagadywał reklamując produkty, nie zostałby znajomym na długo. Syndrom człowieka rzucającego słuchawką, jak po drugiej stronie słyszy marketoida. Powtarzając pytanie, co o tym sądzicie?