1. Avoid Risk and Die

In times of change the greatest risk is to take none at all.

2. Why Not Ask ‘Why Not?’

Assumptions are just that. Anything you assume is usually a half-truth or generalizations that once served a useful purpose but now hinders truly creative solutions.

7. Make Enemies

All brands need to position themselves against an alternative.

8. Leave Them Wanting More

Avoid the temptation to reveal all of your assets at once. Or as the masters have said: You don’t teach them everything you know. You teach them everything they know.

9. Outthink the Competition

Think smarter than the other dude. Do not be led into temptation by the fast buck and don’t try and outspend them.

13. Don’t Let Others Set Your Standards

Sorry to tell you this but good no longer means anything while mediocre does more harm than doing nothing.

Gra podwórkowa przeznaczona dla większej liczby osób. Im więcej, tym lepiej, choć oczywiście bez przesady.

Wymagania:

Potrzebny jest kawałek ziemi, po której można rysować patykiem/kamieniem oraz kamień.

Cel gry:

Wygrywa ta osoba, która posiada państwo o największej powierzchni pod koniec gry (tj. kiedy się skończy przerwa, bądź wszyscy się znudzą).

Reguły:

W grze jest tylko jeden kamień umieszczony na polu gry. Każdy gracz posiada państwo, czyli wycinek pierwotnego pola gry. Granice zaznaczone są linią narysowaną przy użyciu patyka. Przebywanie poza granicami własnego państwa jest karane. Granice państwa są zmienne w czasie, stąd może zdarzyć się, że państwo jest podzielone na części (jak np. Rosja), jest to zupełnie normalne i jest jedną z taktyk w tej grze. Osoba, na której terenie znajduje się kamień, może go kopnąć na sąsiednie pole. Jeśli trafi w posiadacza tego pola, trafiony jest karany. Jeśli kamień przeleci poza pole gry, bądź przez więcej niż jedną granicę, kopiący jest karany.

Kary:

Kary polegają na oddaniu kawałka państwa w ręce innych graczy. Osoby odbierające mają dwa sposoby na wybranie kawałka państwa: trzy tiptopki od granicy swojego państwa (powierzchnia trzech stóp dziecięcych), bądź skok na obie nogi na środek terytorium karanego (powierzchnia dwóch stóp dziecięcych). Gdy gracz został trafiony kamieniem, kara go tylko kopiący. Gdy kamień wyleciał poza teren gry, każą go wszyscy gracze z którymi graniczy.

Przebieg gry:

Zaznacza się na ziemi 2-3 metrowy okrąg. Następnie dzieli się go na tyle części, ilu jest graczy. Podrzuca się kamień na środek i po czyjej stronie wypadnie, ten zaczyna. Aktywny gracz może kopnąć, położyć sobie kamień na wierzchnią część stopy i podbić, albo chwycić kamień obunóż i podskakując przerzucić go za granicę.

PS. Tiptopek to metoda odmierzania odległości. Stawia się stopę na polu przeciwnika tak, by piętą dotykała swojej granicy. Następnie stawia kolejną tak, by pięta stykała się z poprzednią stopą. Obrysować, postawić trzeci krok, obrysować. Gratulacje, właśnie wymierzyłeś i zdobyłeś trzy tiptopki terenu.

Obywatel Kane. Obejrzałem. Człowiek, który nie kochał, a robił wszystko by inni go kochali. Nie mógł kochać. Mógł mieć wszystko, prócz jednej rzeczy. Rzeczy... jednego symbolu. Biedny miliarder i biedni Ci co go spotkali. Trudno być tu optymistą.

Następny film: Casablanca. Miłość po raz kolejny, "początek pięknej przyjaźni", wiem, że odejdziesz. Zagraj to jeszcze raz, Sam. Wspomnienia pozostaną.

Obudziłem się obok nieznanej mi osoby. Ona zbliżyła się do mnie. Przestraszyłem się i uciekłem z pokoju. Teraz siedzi w łazience i nie chce wyleźć. No no no, pogadamy sobie.

Obudzić się z miłego snu i otwierając oczy zobaczyć wielkiego bąka siedzącego na Twojej poduszce kilka centymetrów od Twojego oka - bezcenne.

Chyba nie ma osoby, która uważałaby się za kogoś złego. Z każdej perspektywy można znaleźć powody, by wytłumaczyć swoje decyzje, postępowanie. Stąd trudno nie zgadnąć, że zawsze uważałem się za dobrego faceta. Nie mam wrogów. Nie miałem. Do czasu, jak jedna osoba się na mnie bardzo mocno obraziła, że zostawiłem ją samą, bez grupy na elektronice. Żałuje tego, fakt to było nie fair i żadne tłumaczenia tego nie zmienią. Z Eweliną było też nie fair. Przeprosiłem. Fakt, to nie powinno wystarczyć. A od miesiąca jestem przeszkodą. Dłużej nawet. Zaskakujące jest, że nikt nie myśli nad tym, jak może się czuć przeszkoda. I nie chodzi mi o uczucia, ale odczuwanie. Kto wie, jakie to uczucie "bycia na drodze"? Dość zabawne. Szczególnie jako przeszkoda już ominięta. Życie idzie do przodu, Panie Przeszkodo. Niech Pan się uśmiechnie, Lordzie Gloom.